Jerzego Ziomka teoria aktora i aktorstwa

Main Article Content

MAREK HENDRYKOWSKI

Abstrakt

Jerzy Ziomek’s theory of the actor and acting
 
Marek Hendrykowskis article presents Jerzy Ziomeks pioneering theory of the way that the actor functions in the system of signs, which was published nearly half a century ago in the “Dialog” [Dia- logue] monthly. It refers both to the history and the contemporary development of the performing arts.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Temat numeru
Biogram autora

MAREK HENDRYKOWSKI, Katedra Filmu, Telewizji i Nowych Mediów UAM

Specialist in film, media and cultural studies, professor at the Department of Film, Television and New Media at Adam Mickiewicz Univer- sity in Poznań. Authored books include: The word in film. History, theory and interpretation (Słowo w filmie. Historia - teoria - interpretacja) (1982), The author as an issue in film poetics (Autor jako problem poetyki filmu) (1988), Dic- tionary of cinematography terminology (Słownik terminów filmowych) (1994), The art of short films (Sztuka krótkiego metrażu) (1996), The language of the motion picture (Język ruchomych obrazów) (1999), The film as a historical source (Film jako źródło historyczne) (2000), A companion to film genre (Leksykon gatunków filmowych) (2001), The metaphors of the Internet (Metafory Internetu) (2005), The best old chestnuts. A book of ąuotations from Polishfilms (Najlepsze kasztany. Księga cytatów polskiego filmu) (2013), Semiotics of the motion picture (Semiotyka ruchomych obrazów) (2014), Con- temporary film adaptation (2014), as well as monographs on: Stanisław Różewicz, Marcel Łoziński, Andrzej Munk, Krzysztof Komeda and Janusz Morgenstern. Founder and senior editor of the international journal IMAGES. Member of the Polish Filmmakers Association, the Polish Society of Authors and Composers (ZAiKS), the European Film Academy, expert at the Polish Film Institute

Bibliografia

  1. Artaud A., 1966, Teatr i jego sobowtór, przeł. J. Błoński, noty J. Błoński, K. Puzyna, Warszawa.
  2. Aslan O., 1978, Aktor XX wieku. Ewolucja techniki. Zagadnienia etyki, przeł. M.O. Bieńka, Warszawa.
  3. Brossard P., 1980, Szkic do portretu aktora, przeł. E. Niewczas, „Kino” nr 9.
  4. Goff man E., 1981, Człowiek w teatrze życia codziennego, przeł. H. i P. Śpiewakowie, Warszawa.
  5. Hendrykowski M., 1980, Współczesne aktorstwo fi lmowe, „Kino” nr 9
  6. Hendrykowski M., 2009, Pantomima i fi lm, „Kwartalnik Filmowy” nr 67–68.
  7. Jakobson R., 1960, Poetyka w świetle językoznawstwa, przeł. K. Pomorska, „Pamiętnik Literacki” (LI), z. 2.
  8. Jakobson R., 1964, Dwa aspekty języka i dwa typy zakłóceń afatycznych, przeł.
  9. L. Zawadowski, w: R. Jakobson, M. Halle, Podstawy języka, cz. II, Warszawa.
  10. Kowzan T., 1968, Le signe au théâtre: introduction à la sémiologie de l’art du spectacle, „Diogène”, nr 61, janvier–mars
  11. Kowzan T., 1992, Sémiologie du théâtre, Paris.
  12. Krejča O., 1971, L’acteur: est–il un singe savant dans un système des signes fermés?, “Travail Th éâtral”, octobre–décembre.
  13. Mukařovský J., Próba strukturalnej analizy aktorstwa (Chaplin w „Światłach wielkiego miasta”), przeł. J. Mayen, w: J. Mukařovský, Wśród znaków i struktur. Wybór szkiców, Warszawa 1970.
  14. Swinarski K., 1967, Kilka słów o współpracy z aktorem, „Dialog” nr 9.
  15. Szletyński H., 1967, Kazimierz Junosza-Stępowski, „Dialog” nr 9.
  16. Ziomek J., 1967, Aktor w systemie znaków, „Dialog” nr 9.