Par-eikon: przypadek Ostatniej Wieczerzy

Main Article Content

Anna Zarychta

Abstrakt

The text is an attempt to analyze the evolution of aesthetic forms and motifs discussed on the example of the so-called “great figure” The Last Supper – the starting point for the analysis of the motif is the photography of David La Chapelle of the series: Jesus is my homeboy. Significant here is the context theory of parody by Linda Hutcheon – understood as a central point overview of contemporary art – a phenomenon combining fidelity to tradition and contemporary ideas of creative freedom, to express, among others, in need of confrontation with the ‘classic’ conventions – encroaching and deconstructive also in our contemporary pop-cultural processes of “image-consumption”. 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Zarychta, A. (2014). Par-eikon: przypadek Ostatniej Wieczerzy. Images. The International Journal of European Film, Performing Arts and Audiovisual Communication, 14(23), 93-110. https://doi.org/10.14746/i.2014.23.10
Dział
Temat numeru

Bibliografia

  1. J.J. Wunenburger Filozofia obrazów, przeł. T. Stróżyński, słowo/obraz/terytoria, Gdańsk 2011, s. 11–
  2. L. Hutcheon, Teoria parodii. Lekcja sztuki XX wieku, przeł. A. Wojtanowska, W. Wojtowicz, Oficyna Wydawnicza Atut – Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe, Wrocław 2007, s. 64.
  3. R. Poiriera, The politics of Self-Parody, „Partisan Review” 1968/3
  4. A. Warburg, Narodziny Wenus i inne szkice renesansowe, przeł. R. Kasperowicz, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2010.
  5. K. Pijarski, (Po)nowoczesne losy obrazów, Wydawnictwo PWSFTviT, Łódź 2013.
  6. E. Panofsky, Imago Pietatis. Przyczynek do historii typów przedstawieniowych Mąż Boleści i Maria Pośredniczka, w: idem, Studia z historii sztuki, PIW, Warszawa 1971, s. 91–120.
  7. U. Eco, Lector in fabula, przeł. P. Salwa, PIW, Warszawa 1994, s. 76, 80, 89.
  8. M. Vis & T. Campbell, The Last Supper (2006) [online], <http://www.genericartsolutions.com/Site/Home.html> [dostęp: 2 stycznia 2014 ].
  9. K. Wężyk, Bóg w Ameryce, „Gazeta Wyborcza” (dodatek „Duży Format”) 2013, 28 sierpnia.
  10. Jesus is my homeboy, Robilant & Voena, London 2008
  11. Courtney Love w Heaven to hell, Taschen Books, 2006.
  12. R. Giorgi, El Greco, przeł. H. Borkowska, Klasycy sztuki 18, Rzeczpospolita, Warszawa 2006, s. 28–29.
  13. P. Markiewicz, P. Przybysz, Neuroestetyczne aspekty komunikacji wizualnej i wyobraźni [online], http://www.academia.edu/1378639/Neuroestetyczne_aspekty_komunikacji_wizualnej_i_wyobrazni_wspolautor_Piotr_Markiewicz [dostęp 5 stycznia 2003]
  14. R. Giorgi, El Greco, przeł. H. Borkowska, Klasycy sztuki 18, Rzeczpospolita, Warszawa 2006, s. 28–29.
  15. H. Belting, Antropologia obrazu. Szkice do nauki o obrazie, przeł. M. Bryl, Universitas, Kraków 2007.
  16. E.H. Gombrich, Pełna harmonia, przeł. D. Stefańska-Szewczuk, w: idem, O sztuce, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2013, s. 297.
  17. Ewangelia św. Marka (Mk 14,18–19). Biblia, Brytyjskie Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1975.
  18. C. Chéroux, The Déjà Vu of September 11: An Essay on Intericonicity, „The Social Medium” [online], http://eitherand.org/social-medium/deja-vu-september-11-essay-intericonicity/ [dostęp: 6 stycznia 2014].
  19. http://www.davidlachapelle.com/exhibitions/2013-06-06_galerie-daniel-templon/press/arte-al-limite_1/ [dostęp: 28 grudnia 2013].
  20. Artysta niepokorny, „VU MAG” 2013, 15 października [online], http://vumag.pl/sylwetki/artysta-niepokorny,59734.html [dostęp: 18 grudnia 2013].
  21. J.D. Dillenberger, The religious art of Andy Warhol, Continuum, New York 1998.
  22. http://www.davidlachapelle.com/press
  23. K. Niedałtowski, Zawsze Ostatnia Wieczerza, Wydawnictwo Twój Styl, Warszawa 2006, s. 206.
  24. Ostatnia Wieczerza według Adama Lelko [online], http://www.fotopolis.pl/drukuj.php?n=5682&p=0 [dostęp: 27 grudnia 2013].
  25. www.genericartsolutions.com
  26. www.poland-art.com/index.php/recenzje/633-zuzanna-sokolowska/5980-les-enfants-terribles-polskiej-sztuki-lodz-kaliska-w-muzeum-slaskim
  27. The Hub Magazine „The Last Supper” Spread Interprets the Religious Meal; „TrendHunter” 2011,
  28. maja [online], <http://www.trendhunter.com/trends/hub-magazine-the-last-supper> [dostęp:18 grudnia 2013].
  29. http://www.zazzle.co.uk/peru_cusco_cathedral_last_supper_w_cuy_guinea_pig_laptop_bag-256121716192738676 [dostęp:2 stycznia 2014].
  30. R. Vine, Cracking the Lost Last Supper code, „The Guardian” 2010, 15 stycznia [online],
  31. R. Vine, Cracking the Lost Last Supper code, „The Guardian” 2010, 15 stycznia [online], <http://www.theguardian.com/culture/2010/jan/15/lost-last-supper-the-guidelines>
  32. http://lostpedia.wikia.com/wiki/The_Lost_Supper [dostęp: 27 listopada 2013].
  33. M. Dunea, My Last Supper. 50 Great Chefs and Their Final Meals. Portraits, Interviews, and Recipes (2007–2011).
  34. http://culturepopped.blogspot.com/2007/04/suddenly-last-supper.html [dostęp: 2 stycznia 2014].
  35. M. Sinior, Ostatnia Wieczerza według Adama Lelko, „Fotopolis.pl. Internetowy Magazyn o Fotografii” 2007, 26 marca [online], <http://www.fotopolis.pl/n/5682/ostatnia-wieczerza-wedlug-adama-lelko/>[dostęp: 27 grudnia 2013].
  36. W. Łysiak, Malarstwo Białego Człowieka, t. 4 (rozdz. 38), Wydawnictwo Nobilis, Warszawa 2010.