Afirmatywny charakter parodii w La puppé Timothy’ego Greenberga

Main Article Content

Justyna Sulejewska

Abstrakt

The article is an interpretation of La puppé by Timothy Greenberg seen as non-standard, approving form of parody. The analysis begins with a reminder of attributes of this type of stylization, and then comparision of Greenberg’s film with Chris Marker’s La Jetée. No distinct criticism or polemic leads to theory, that the aim of La puppé is to reveal illusive nature of film language.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Temat numeru

Referencje

  1. R. Altman, Gatunki filmowe, przeł. M. Zawadzka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2012, s. 54.
  2. J. Sławiński, Parodia, w: Słownik terminów literackich, pod red. J. Sławińskiego, Ossolineum, Wrocław 2002, s. 374.
  3. D. Harries, Konserwatywne transgresje i kanoniczne konkluzje, przeł. G. Nadgrodkiewicz, „Kwartalnik Filmowy” nr 59, 2006, s. 9.
  4. A. Pitrus, Fundament pamięci – o „fotograficznej powieści” Chrisa Markera, „Kwartalnik Filmowy” nr 54–55, 2006, s. 234.
  5. M. Głowiński, Nouveau roman, w: Słownik terminów literackich, op. cit., s. 344.
  6. Stop-klatka, w: M. Hendrykowski, Słownik terminów filmowych, Ars Nova, Poznań 1994, s. 278.
  7. P. Sitkiewicz, Małe wielkie kino. Film animowany od narodzin do końca okresu klasycznego, słowo/obraz/terytoria, Gdańsk 2009, s. 21–30.