KOMPETENCJE PROFESJONALNE NAUCZYCIELI JĘZYKÓW OBCYCH Z PERSPEKTYWY PODEJŚCIA LUDYCZNEGO W GLOTTODYDAKTYCE – PROJEKT BADANIA

Main Article Content

Augustyn Surdyk

Abstrakt

In the pedagogical and glottodidactic literature numerous publications have been devoted to the competences of the teacher, their roles, functions, ways of working with the learner, teaching strategies, teaching styles, class management styles, and finally, models of teacher education. However, it seems that in the vast majority of these publications the authors concentrated on the so-called hard competences, valuing them more than soft skills , and neglecting, or even marginalising, the range and particular components which possibly play a crucial role in the initiation and development of didactic cooperation between the teacher and the learner. At the same time these soft skills are perhaps able to some extent compensate for what is lacking in the range of the teacher hard competences. This article presents the theoretical background and an outline of a research project concerning FL teacher competences. The glottodidactic process is treated as a kind of game where the most important for the teacher in this ludic approach is ludic competence. The article presents hypotheses and research questions which are to be verified in a research planned for the coming year.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Artykuły

Bibliografia

  1. Aleksandrzak M. (2019), Problemy terminologiczne w glottodydaktyce – źródła, przykłady, konsekwencje, referat wygłoszony podczas konferencji Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego w Poznaniu, wrzesień 2019.
  2. Aleksandrzak M., Gajewska-Głodek I., Nowicka A., Surdyk A. (2002), Współpraca dydaktyczna na poziomie zaawansowanym: cele, zasady i formy, (w:) Wilczyńska, W. (red.), Autonomizacja w dydaktyce języków obcych. Doskonalenie się w komunikacji ustnej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s. 85-107.
  3. Jodłowiec M., Niżegorodcew A. (red.) (2007), Dydaktyka języków obcych na początku XXI wieku. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  4. Komorowska H. (2001), Metodyka nauczania języków obcych. Warszawa: Fraszka Edukacyjna.
  5. Konieczna-Kucharska M. (2015), Miękkie i twarde kompetencje nauczycieli. „Zeszyty Naukowe Politechniki Częstochowskiej. Zarządzanie”, nr 19, s. 229-241.
  6. Kuszak K., Sobczak, E., Hejmanowski S. (2018), Trudne zachowania studenta – zasady postępowania, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  7. Litwic-Kamiska K. (2011), Kultura obrazkowa w dydaktyce – szanse i zagrożenia. „Forum Dydaktyczne: przeszłość, teraźniejszość, przyszłość”, nr 7-8, s. 177-188.
  8. Muszkieta R. (2004), Ocenianie osiągnięć uczniów przez nauczycieli wychowania fizycznego. Poznań: Fundacja na Rzecz Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu.
  9. Nowak-Adamaczyk D. (2014), Studenci z zaburzeniami psychicznymi w przestrzeni akademickiej – system wsparcia edukacyjnego w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. „Niepełnosprawność – zagadnienia, problemy, rozwiązania”, nr 4 (13), s. 73-94.
  10. Pfeiffer W. (2001), Nauka języków obcych. Od praktyki do praktyki. Poznań: Wagros.
  11. Siek-Piskozub T. (1995), Gry, zabawy i symulacje w procesie glottodydaktycznym. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  12. Siek-Piskozub T. (2001), Uczyć się bawiąc. Strategia ludyczna na lekcji języka obcego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  13. Stasiak H. (2008), Osobowość nauczyciela a jego autorytet, (w:) Myczko K., Skowronek B., Zabrocki W. (red.), Perspektywy glottodydaktyki i językoznawstwa. Tom jubileuszowy z okazji 70. urodzin Profesora Waldemara Pfeiffera. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s. 213-223.
  14. Surdyk A. (2008a), Edukacyjna funkcja gier w dobie „cywilizacji zabawy. „Homo Communicativus”, nr 3 (5), s. 27-45.
  15. Surdyk A. (2008b), Klasyfikacja interakcji w grach typu role-playing games oraz relacje komunikacyjne i dydaktyczne w technice gier fabularnych. „Homo Communicativus”, nr 2 (4), s. 115–125.
  16. Surdyk A. (2009), Status naukowy ludologii. Przyczynek do dyskusji”, „Homo Ludens”, nr 1, s. 223-243.
  17. Surdyk A. (2012a), Podstawy inżynierii bezpieczeństwa w kształceniu zawodowym nauczycieli języków obcych, (w:) Wąsikiewicz-Firlej E., Szczepaniak-Kozak A., Lankiewicz H. (red.), Interkulturowość, kreatywność, refleksyjność w dydaktyce języków obcych. Piła: PWSZ im. S. Staszica, s. 175-192.
  18. Surdyk A. (2012b), Towards Electronic Media Awareness: The Basics of Security Engineering in FL Teacher Education, (w:) Lorenzo-Modia M. J., Szczepaniak-Kozak A. (red.), From life to Text: Building linguistic and cultural identity. The Higher State Vocational School in Piła, Poland, Spain: Coruña University, s. 253-283.
  19. Szałek M. (2004), Jak motywować uczniów do nauki języka obcego? Motywacja w teorii i praktyce. Poznań: Wagros.
  20. Śliwerski B. (2009), Problemy współczesnej edukacji. Dekonstrukcja polityki oświatowej III RP. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
  21. Świątek A. (2011), Licea niekształcące. „Polityka”, nr 2827, s. 28-30.
  22. Wenzel R. (2001), The Education of a Language Teacher. Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego.
  23. Werbińska D. (2011), Skuteczny nauczyciel języka obcego. Warszawa: Fraszka Edukacyjna.
  24. Wilczyńska W. (1999), Uczyć się czy być nauczanym. O autonomii w przyswajaniu języka obcego. Warszawa – Poznań: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  25. Wilczyńska W. (2001), Autonomizacja jako przedmiot badań glottodydaktycznych. „Neofilolog”, nr 20, s. 6-12.
  26. Wilczyńska W. (red.), (2002a), Autonomizacja w dydaktyce języków obcych. Doskonalenie się w komunikacji ustnej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  27. Wilczyńska W. (2002b), Osobista kompetencja komunikacyjna: między postawą a działaniem. (w:) Wilczyńska W. (red.), Autonomizacja w dydaktyce języków obcych. Doskonalenie się w komunikacji ustnej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s. 69-83.
  28. Wilczyńska W. (2002c), Podmiotowość i autonomia jako wyznaczniki osobistej kompetencji komunikacyjnej, (w:) Wilczyńska W. (red.), Autonomizacja w dydaktyce języków obcych. Doskonalenie się w komunikacji ustnej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s. 51-67.
  29. Wilczyńska W. (red.), (2002d), Wokół autonomizacji w dydaktyce języków obcych. Badania i refleksji. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  30. Wilczyńska W., Michońska-Stadnik A. (2010), Metodologia badań w glottodydaktyce. Wprowadzenie. Kraków: Avalon.
  31. Witkowska M. (2014), Refleksyjność u nauczycieli i kandydatów na nauczycieli języków obcych. Niepublikowana praca doktorska, Wydział Neofilologii UAM w Poznaniu.
  32. Wysocka M. (2003), Profesjonalizm w nauczaniu języków obcych. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
  33. Zawadzka E. (2004), Nauczyciele języków obcych w dobie przemian. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
  34. Żukowska Z. (1993), Nauczyciel: człowiek – pedagog – specjalista, „Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne”, nr 4, s. 110-114.
  35. Żyła M. (2019), Alfabet pokoleń, czyli co zmieniły technologie. „Tygodnik Powszechny”, nr 19. Online: https://www.tygodnikpowszechny.pl/alfabet-pokolen-czyli-co-zmienily-technologie-158728 [DW 19.12.2019].