Problemy terminologiczne w glottodydaktyce – źródła, przykłady, konsekwencje

Main Article Content

Magdalena Aleksandrzak

Abstrakt

The present paper discusses selected terminological problems typical of the field of foreign language teaching and learning. The discussion concentrates on several terms commonly used in various glottodidactic debates, namely: competence, communication, interaction, discourse, authenticity and individual differences. The article attempts to indicate the sources of inconsistencies in the terminology, offers several examples and interpretations of these terms in questions from the relevant literature, and determines potential consequences. The aim of the paper is also to indicate areas of glottodidactic research which may be particularly sensitive to such terminological confusion and to stress the necessity of identifying the theoretical perspective and defining the terms central to the particular research project or discussion.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Artykuły

Bibliografia

  1. Aleksandrzak M. (2018), Rozwijanie sprawności mówienia w kształceniu neofilolgicznym z perspektywy studentów uczących się języka angielskiego jako obcego. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  2. Aleksandrzak M. (2017), Interakcja w ujęciach teoretycznych – wieloaspek-towy charakter zjawiska. „Neofilolog”, nr 49(2), s. 163-177.
  3. Bachman L. F. (1990), Fundamental considerations in language testing. Ox-ford: Oxford University Press.
  4. Bachman L. F., Palmer A. (1996), Language testing in practice: Designing and developing useful language tests. Oxford: Oxford University Press.
  5. Brown S., Menasche L. (2005), Defining authenticity. http://www.as.ysu.edu/ ~english/BrownMenasche.doc [DW 04. 01. 2011].
  6. Byram M. (1997), Teaching and assessing intercultural competence. Cleve-don: Multilingual Matters.
  7. Canale M. (1983), From communicative competence to communicative lan-guage pedagogy. (w:) Richards J. C., Schmidt R. (red.), Language and communication. London: Longman, s. 2-27.
  8. Canale M., Swain M. (1980), Theoretical bases of communicative approaches to second language teaching and testing. “Applied Linguistics”, nr 1, s. 1-47.
  9. Candlin C. (1997), General Editor’s preface, (w:) Gunnarsson B. L., Linell P., Nordberg B. (red.), The construction of professional discourse. London: Longman.
  10. Celce-Murcia M. (2007), Rethinking the role of communicative competence in language learning, (w:) Alcón Soler E., Jordá M. P. (red.), Intercul-tural language use and language learning. Heidelberg: Springer, s. 41-57.
  11. Celce-Murcia M., Dörnyei Z., Thurell S. (1995), A pedagogical framework for communicative competence: a pedagogically motivated model with content specifications. “Issues in Applied Linguistics”, nr 6 (2), s. 5-35.
  12. Ciepielewska-Kaczmarek L. (2013), Postulat autentyczności w glottodydaktyce, (w:) Puppel S., Tomaszkiewicz T. (red.), Scripta manent – res nova. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s. 47-56.
  13. Cohen A. D. (1998), Strategies in learning and using a second language. Es-sex: Longman.
  14. Rada Europy (2003), Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie. Warszawa: Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycie-li.
  15. Dakowska M. (2015), O rozwoju dydaktyki języków obcych jako dyscypliny naukowej. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
  16. de Bot K., Lowie W., Verspoor M. (2007), A dynamic systems theory approach to second language acquisition. “Bilingualism: Language and Cognition”, nr 10, s. 7-21.
  17. DeKeyser R. M. (2007), Glossary, (w:) DeKeyser R. M. (red.), Practice in a second language: perspectives from applied linguistics and cognitive psychology. Cambridge: Cambridge University Press, s. 303-311.
  18. Dewaele J.-M. (2012), Personality: personality traits as independent and dependent variables, (w:) Mercer S., Ryan S., Williams M. (red.), Psy-chology for language learning: Insights from research, theory and practice. Basingstoke: Palgrave Macmillan, s. 42-57.
  19. Dörnyei Z. (2012), The psychology of second language acquisition. Oxford: Oxford University Press.
  20. Dörnyei Z. (2014), Motivation in second language learning, (w:) Celce-Murcia M., Brinton M., Snow M. (red.), Teaching English as a second or foreign language. Boston: National Geographic Learning/Cengage Learning, s. 518-531.
  21. Dörnyei Z., MacIntyre P., Henry A. (red.) (2015), Motivational dynamics in language learning. Bristol: Multilingual Matters.
  22. Dörnyei Z., Ryan S. (2015), The psychology of the language learner revisited. New York: Routledge.
  23. Dörnyei Z., Skehan P. (2005), Individual differences in second language learn-ing, (w:) Doughty C. J., Long M. H. (red.), The handbook of second language acquisition. Oxford: Blackwell Publishing, s. 589-630.
  24. Duszak A. (1998), Tekst, dyskurs, komunikacja międzykulturowa. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  25. Ehrman M., Oxford R. (1995), Cognition plus: Correlates of language learning success. “The Modern Language Journal”, nr 79, s. 67-89.
  26. Ellis N., Larsen-Freeman D. (2006), Language emergence: implications for applied linguistics. Introduction to the special issue. “Applied Linguis-tics”, nr 27 (4), s. 558-589.
  27. Ellis R. (1994), The study of second language acquisition. Oxford: Oxford University Press.
  28. Grucza S. (2004), Autentyczność i oryginalność tekstów a glottodydaktyczne nieporozumienia w tej sprawie. „Przegląd Glottodydaktyczny”, nr 19, s. 75-83.
  29. Grzmil-Tylutki H. (2010), Francuska lingwistyczna teoria dyskursu: historia, tendencje, perspektywy. Kraków: Universitas.
  30. Hall J. K., Walsh M. (2002), Teacher-student interaction and language learn-ing. “Annual Review of Applied Linguistics”, nr 22, s. 186-203.
  31. Harmer J. (2007), The practice of English language teaching. Harlow: Pearson Long-man.
  32. Hymes D. (1972), On communicative competence, (w:) Pride J. B., Holmes J. (red.), Sociolinguistics: Selected readings. London: Penguin Books, s. 269-293.
  33. Jaroszewska A. (2012), Komunikacja interpersonalna na lekcji języka obcego – typologia czynników determinujących dyskurs. „Lingwistyka Stoso-wana”, nr 6, s. 73-81.
  34. Kubiak-Szymborska E. (2005), Nauczyciele akademiccy – studenci. Między partnerstwem a pozorną stycznością. Bydgoszcz: Wydawnictwo Wers.
  35. Kurcz I. (2000), Psychologia języka i komunikacji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
  36. Larsen-Freeman D., Cameron L. (2008), Complex systems and applied linguistics. Oxford: Oxford University Press.
  37. Mishan F. (2004), Authenticating corpora for language learning: a problem and its resolution. “ELT Journal”, nr 58, s. 219-227.
  38. Niemierko B. (2007), Kształcenie szkolne. Podręcznik skutecznej dydaktyki. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
  39. Oxford R. (1990), Language learning strategies: What every teacher should know. Boston: Heinle and Heinle.
  40. Pawlak M. (2017), Dynamiczny charakter zmiennych indywidualnych – wy-zwania badawcze i implikacje dydaktyczne. „Neofilolog”, nr 48 (1), s. 9-28.
  41. Rysiewicz J. (2006), Uzdolnienia językowe – nieporozumienia a rzeczywistość badawcza. „Neofilolog”, nr 29, s. 17-25.
  42. Smuk M. (2013), O czym i jak rozmawiać, by „było autentycznie”? Wyniki badania na temat autentyczności w klasie, (w:) Pawlak M. (red.), Mówienie w języku obcym – skuteczne uczenie się, nauczanie i ocenianie. Poznań – Kalisz – Konin: Wydział Pedagogiczno – Artystyczny UAM w Kaliszu, s. 107-127.
  43. Taylor D. (1994), Inauthentic authenticity or authentic inautheticity? TESL-EJ vol. 1/2. http://www-writing.berkeley.edu/tesl-ej/ej02/a [DW 12.02.2012].
  44. Ur P. (2012), A Course in English language teaching. Practice and theory. Cambridge: Cambridge University Press.
  45. van Dijk T. (red.) (2001), Dyskurs jako struktura i proces. Warszawa: Wydaw-nictwo Naukowe PWN.
  46. van Ek J. A. (1986), Objectives for foreign language learning. Strasbourg: Council of Europe.
  47. van Lier L. (1996), Interaction in the language curriculum: Awareness, auton-omy and authenticity. London: Longman.
  48. Widdowson H. (1998), Context, community and authentic language. “TESOL Quarterly”, nr 32 (4), s. 705-716.
  49. Wilczyńska W. (red.) (2002), Autonomizacja w dydaktyce języków obcych – doskonalenie w komunikacji ustnej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  50. Wilczyńska W. (2002a), Podmiotowość i autonomia jako wyznaczniki osobi-stej kompetencji komunikacyjnej, (w:) Wilczyńska W. (red.), Autonomi-zacja w dydaktyce języków obcych – doskonalenie w komunikacji ust-nej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s. 51-67.
  51. Wilczyńska W. (2002b), Osobista kompetencja komunikacyjna: między po-stawą a działaniem, (w:) Wilczyńska W. (red.), Autonomizacja w dydaktyce języków obcych – doskonalenie w komunikacji ustnej. Po-znań: Wydawnictwo Naukowe UAM, s. 69-83.
  52. Wilczyńska W. (2002c), Słowniczek najważniejszych pojęć dotyczących auto-nomizacji, (w:) Wilczyńska W. (red.), Autonomizacja w dydaktyce języ-ków obcych – doskonalenie w komunikacji ustnej. Poznań: Wydawnic-two Naukowe UAM, s. 317-335.
  53. Wilczyńska W. (2010), Obszary badawcze glottodydaktyki. „Neofilolog”, nr 34, s. 21-35.
  54. Wilczyńska W. (2012), Czy pojęcie dyskursu jest przydatne w glottodydaktyce? „Neofilolog”, nr 38, s. 7-25.
  55. Williams M., Burden R. (1997), Psychology for language teachers. A social constructivist approach. Cambridge: Cambridge University Press.
  56. Young R. (2011), Interactional competence in language learning, teaching and testing, (w:) Hinkel E. (red.), Handbook of research in second language teaching and learning. Volume II. Mahwah: Lawrence Erlbaum Associates, s. 426-443.
  57. Zając J. (2011), Cele nauki języka obcego – kompetencja językowa, (w:) Ko-morowska H. (red.), Nauka języka obcego w perspektywie ucznia. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Łośgraf, s. 18-35.