Abstrakt
There is a noticeable lack of research in Polish glottodidactics concerning the causes of language errors from the perspective of foreign learners. This is particularly important in areas known as “difficult spots in Polish,” such as masculine personal gender, which leads to frequent learner mistakes. Based on a survey conducted among 100 foreigners learning Polish at levels B1–C2, and using categorization of open-ended responses, an attempt was made to answer the following questions: Does the correct formation of masculine personal plural forms contribute to effective communication, and why? Do foreign learners pay attention to using correct masculine personal plural forms in (1) spoken and (2) written communication, and why? Are foreign learners aware that incorrect masculine personal plural forms can carry negative connotations, and what are their opinions on this issue? What difficulties do foreign learners encounter when forming masculine personal plural forms? The results indicate that respondents perceive a relationship between the correct use of these forms and effective communication. They tend to pay attention to avoiding mistakes, especially in written rather than in spoken communication. The majority are unaware that incorrect forms may be perceived as offensive or arrogant.
Bibliografia
Adamczyk M., Jasińska A. (2024), Połącz kropki z czasem. Kraków: Wydawnictwo Progressja.
Dąbrowska A. (2004), Najczęstsze błędy popełniane przez cudzoziemców uczących się języka polskiego jako obcego, (w:) Seretny A., Martyniuk W., Lipińska E. (red.), Opisywanie, rozwijanie i testowanie znajomości języka polskiego jako obcego. Kraków: Universitas.
Dąbrowska A., Pasieka M. (2005), Koncepcja przewodnika po trudnych miejscach polszczyzny, czyli leksykonu przeznaczonego dla cudzoziemców. „Poradnik Językowy”, z. 5, s. 22–32.
Dąbrowska A., Pasieka M. (2024), Przewodnik po trudnych miejscach polszczyzny. Kraków: Księgarnia Akademicka.
Izdebska-Długosz D. (2021), Błędy gramatyczne w polszczyźnie studentów ukraińskojęzycznych. Kraków: Księgarnia Akademicka.
Janowska I. (2019), Wypowiedź ustna w dydaktyce językowej na przykładzie języka polskiego jako obcego. Kraków: Księgarnia Akademicka.
Janowska I., Lipińska E., Rabiej A., Seretny A., Turek P. (red.) (2016), Programy nauczania języka polskiego jako obcego. Poziomy A1-C2. Kraków: Universitas.
Januszewicz M. (2023), Uzupełnij luki! Liczba mnoga i formy (nie)męskoosobowe w języku polskim. Teoria i ćwiczenia. Poziom B1-B2. Wrocław: Wydawnictwo Pozdrowienia z Polski.
Kaleta R. (2018), Błędologia w glottodydaktyce białorutenistycznej. Warszawa: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
Kępińska A. (2006), Kształtowanie się polskiej męsko- i niemęskoosobowości. Język wobec płci. Warszawa: Wydział Polonistyki.
Kosek I. (2010), Z problemów opisu tzw. form deprecjatywnych. „Prace Językoznawcze” XII, z. 167, s. 105–114.
Krawczuk A. (2012), O kognitywnych uwarunkowaniach współczesnej glottodydaktyki: kategorie gramatyczne w nauczaniu Ukraińców języka polskiego. „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, nr 19, s. 69–82.
Krawczuk A. (2020), Rodzaj gramatyczny w nauczaniu polszczyzny Ukraińców: perspektywa z „wewnątrz” oraz z „zewnątrz” systemu języka polskiego. „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, nr 27, s. 133–154.
Lewiński P. (2023), Gramatyka funkcjonalna języka polskiego. Fleksja. Kraków: Universitas.
Lipińska E. (2023), Kształcenie umiejętności pisania w dydaktyce języka polskiego jako obcego. Kraków: Universitas.
Łaziński M. (2006), O paniach i panach. Polskie rzeczowniki tytularne i ich asymetria rodzajowo-płciowa, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Łukaszewicz B. (2022), Emocje – kultura – język. Wyrażanie emocji negatywnych w polonistycznej praktyce glottodydaktycznej, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
Nagórko A. (2012), Podręczna gramatyka języka polskiego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Przechodzka G. (1993), Z problematyki interferencji językowej w nauczaniu języka polskiego Polaków ze Wschodu, (w:) Mazur J. (red.), Metodyka kształcenia językowego Polaków ze Wschodu. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, s. 39–48.
Saloni Z. (1976), Kategoria rodzaju we współczesnym języku polskim, (w:) Laskowski R. (red.), Kategorie gramatyczne grup imiennych w języku polskim. Materiały konferencji Pracowni Gramatyki Współczesnej Polszczyzny Instytutu Języka Polskiego PAN, Zawoja, 13-15 XII 1974. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, s. 43–78.
Skura M. (2022), Błędy popełniane przez Niemców uczących się języka polskiego. Analiza językowa na potrzeby glottodydaktyczne. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
Wierzbicka A. (1990), Podwójne życie człowieka dwujęzycznego, (w:) Miodunka W. (red.), Język polski w świecie. Zbiór studiów. Warszawa–Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, s. 71–104.
Zarzycka G. (red.) (2015), Błąd glottodydaktyczny. „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, nr 22.
Zieniukowa J. (1981), Rodzaj męski osobowy we współczesnych językach zachodniosłowiańskich. Wrocław: Instytut Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk, „Prace Slawistyczne” XIX, Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
https://rownowazni.uw.edu.pl/wp-content/uploads/sites/105/2022/07/Rekomendacje-jezykowe-2021.pdf [DW 18.06.2025].
https://wsjp.pl/ [DW 18.06.2025].
https://youtube.com/watch?v=6K16z-025nY [DW 19.06.2025].
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Barbara Łukaszewicz

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Przedstawiany utwór (artykuł) upubliczniany jest na podstawie umowy z autorem i na licencji Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-ND 4.0).
Użytkownicy mają obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu, DOI) oraz samej licencji;
- bez tworzenia utworów zależnych,
- utwór musi być zachowany w oryginalnej postaci.
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).
