Prawne problemy własności ziemskiej w średniowiecznej Polsce

Abstrakt

Dwie ostatnio wydane prace, a mianowicie Barbary Waldo o niedziale i Zygfryda Rymaszewskiego o prawie bliższości, są tak ciekawymi – dodajmy też od razu: bardzo cennymi – pozycjami naukowymi, że nie wolno historykowi prawa prywatnego ich nie zauważyć. Mimo to praca B. Waldo, która ukazała się wcześniej, bo w 1967 r., nie doczekała się do tej pory recenzji ze strony historyka prawa, choć właśnie ta praca zasługiwała na szczególną uwagę ze względu na dużą jej rolę porządkującą.

Obie prace powstały w łódzkim ośrodku naukowym, który w ostatnich latach – dzięki skupieniu wybitnych specjalistów i dzięki skoncentrowaniu się na określonej tematyce – wyrósł do rangi poważnego ośrodka naukowego w dziedzinie historii polskiego prawa prywatnego. Obie łączy pokrewieństwo tematyczne (praca Waldo toruje drogę Rymaszewskiemu, jeśli chodzi o niektóre kwestie relacji: niedział – prawo bliższości), obie (a zwłaszcza praca Waldo, jak już wspomniano) przeprowadzają – i w tym także recenzent widzi ich poważną rolę – rewizję różnych dotychczasowych poglądów oraz starają się uporządkować powikłaną problematykę związaną z własnością ziemską. Te wszystkie względy skłaniają recenzenta do omówienia obu prac w jednym artykule, choć każdej z nich trzeba będzie poświęcić oddzielnie dużo miejsca.