O kanonistycznych źródłach nowożytnej teorii państwa (Na marginesie pracy Sergio Moch i Onory, Fonti canonistiche dell’idea moderna dello Stato)

Abstrakt

Wracanie do tematu, poruszonego w obszernej monografii Mochi Onory [Sergio Mochi Onory, Fonti canonistiche dell’idea moderna dello Stato (imperium spirituale-iurisdictio divisa-sovranità). Pubblicazioni dell'Università Cattolica de Sacro Cuore, N. S., vol. XXXVIII, Milano 1951, s. XVIII — 305.] wydaje się w pełni celowe, mimo że od ukazania się tego dzieła upływa już sześć lat. Celowe nie tylko dlatego, że sytuacja lat ubiegłych utrudniała a nawet uniemożliwiała czytelnikowi polskiemu dotarcie do tej bardzo ważnej pracy (do tej pory nie doczekała się ona w Polsce recenzji). Celowość tę uzasadnia waga tematu, nadal frapującego historiografię zachodnioeuropejską: rozwój teorii suwerenności w wiekach średnich pozostaje wciąż żelaznym tematem mediewistyki niemieckiej, włoskiej, francuskiej czy angielskiej.