Zdrajca, obcy, wróg w opinii polskiego baroku

Abstract

Powojenna historiografia polska podjęła wątek zdrady głównie z punktu widzenia formalnoprawnego. Ostatnie badania nad tym problemem wzbogacone zostały o kontekst poglądów szlachty na temat zdrady. W pracach Urszuli Augustyniak i Mirosława Korolki dokonano próby ukazania, oraz oceny, postaw szlachty wobec „zdrad magnackich”, „praktyk królewskich”, domniemanych knowań obcych czy też heretyków. Ukazano również opinie szlachty odnośnie do zdrad czasów szwedzkiego potopu – głównie w kontekście zdrady pod Ujściem oraz zdrad rokoszu Lubomirskiego. W ostatnich latach pojawiły się też prace podejmujące problem zdrady w czasach oświecenia, starające się odtworzyć postawy Sarmatów wobec takich zjawisk jak pobieranie pensji od „obcych potencji” czy konfederacja targowicka.