Historia kupna renty w Polsce

Abstract

Rozprawa B. Lesińskiego jest monografią historyczną wskazanej w tytule instytucji prawa prywatnego, głównie miejskiego, Polski średniowiecznej. Biorąc ogólnie, kupno renty polegało na tym, że kupujący (rentier, wierzyciel rentowy) nabywał za pewną sumę pieniężną od właściciela nieruchomości (sprzedawcy renty, dłużnika rentowego) określony i periodyczny dochód z jego nieruchomości. Ubocznie autor uwzględnił również instytucje pokrewne, związane z genezą i rozwojem kupna renty. Główny wysiłek Lesińskiego skupił się na analizie polskich przekazów źródłowych dotyczących badanej instytucji. Dużo miejsca w rozprawie zajmują jednak momenty porównawcze, zwłaszcza że chodzi o instytucję recypowaną z Zachodu i rozwijającą się u nas głównie w prawach opartych na obcych pierwiastkach, a to – oprócz niemiecko-miejskiego – także w prawie kanonicznym.