Résistance à l’oppression dans la théorie politique du XVI-e au XVIII-e siècles

Abstract

Jedną z trudności, przed jaką staje historyk badający problem prawa oporu, jest wielka konfuzja pojęć. Wiele tu pomieszanych wątków (świadomość granic posłuszeństwa wobec władzy; doktryna, która tę świadomość wyraża; instytucje ustrojowo-prawne, które tę doktrynę realizują). Utrudnia to analizę zwłaszcza historykowi średniowiecza. W czasach nowożytnych koncepcja prawa oporu klaruje się, nie bez wpływu upraszczania się struktury politycznej, w epoce absolutyzmu. Nie oznacza to, że za pojęciem prawa do oporu nie kryją się bardzo różnorodne sytuacje polityczne.