Abstract
Słynne „nie pozwalam” stosowane było nie tylko na sejmach, ale wtargnęło również do sal trybunałów sądowych oraz na sejmiki ziemskie, wywołując wszędzie swym pojawieniem się popłoch i przekleństwa. Mimo to uważane było za najdroższy klejnot wolności szlacheckich XVII i XVIII w. Zdawałoby się zatem, że u innych warstw społecznych, a przede wszystkim u mieszczaństwa rządzącego się innymi prawami, opartymi częściowo na obcych zasadach ustrojowych, szlacheckie prawodawstwo a więc i liberum veto nie znajdzie uznania i zastosowania. A jednak tak nie było.
Funding
Digitalisation and OA co-funded by the Minister of Science and Higher Education (Poland) under contract no. BIBL/SP/0091/2024/02
License
Copyright © by Faculty of Law and Administration, Adam Mickiewicz University, Poznań, 1960OPEN ACCESS