Analiza korelacji pomiędzy nasileniem cech osobowości a strategiami uczenia się leksyki na przykładzie polskich uczących się języka niemieckiego na trzecim etapie edukacyjnym

Main Article Content

Anna Jaroszewska
Piotr Milewski
Katarzyna Posiadała

Abstrakt

Developing learners' lexical subsystem is one of the most important tasks of foreign language didactics. The observable turn towards vocabulary (,,Wortschatzwende’’) has contributed to an in-depth reflection on learners' lexical competence, including their strategic competence. The aim of this article is to present results of a correlational research concerning the influence of personality variables (understood according to the Five-Factor Model) on the range and frequency of strategies used by Polish high-school students to learn German vocabulary. The research project described in this article was conducted in April 2021. The polish adaptation of the NEO Five-Factor Inventory was applied to examine the learners’ personality traits. The Polish version of Schmitt's Vocabulary Learning Strategies Questionnaire (VLSQ) was used to investigate students’ preferred strategies for learning German vocabulary. Based on the conclusions from the research, an attempt was made to formulate practical guidelines for foreign language teachers concerning the possibilities of developing learners' lexical competence. The report is complemented by a list of open research questions and problems in this field. 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Jaroszewska, A., Milewski, P., & Posiadała, K. (2021). Analiza korelacji pomiędzy nasileniem cech osobowości a strategiami uczenia się leksyki na przykładzie polskich uczących się języka niemieckiego na trzecim etapie edukacyjnym. Neofilolog, (57/1), 43-65. https://doi.org/10.14746/n.2021.57.1.4
Dział
Artykuły

Bibliografia

  1. Ackerman P. L., Chamorro-Premuzic T., Furnham A. (2011), Trait complexes and academic achievement: old and new ways of examining personality in educational contexts. „The British Journal of Educational Psychology”, nr 81, s. 27-40.
  2. Brzeziński J. (1984), Elementy metodologii badań psychologicznych. Warszawa: PWN.
  3. Chamot A. U., Harris V. (2019), Learning Strategy Instruction in the Language Classroom: Issues and Implementation. Bristol: Multilingual Matters.
  4. Dörnyei Z. (2005), The psychology of the language learner: Individual differences in second language acquisition. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
  5. Dörnyei Z., Ryan S. (2015), The psychology of the language learner revisited. London: Routledge.
  6. Ehrman M., Oxford R. (1990), Adult language learning styles and strategies in an intensive training setting. „The Modern Language Journal”, nr 74, s. 311–327.
  7. Ehrman, M., Oxford, R. (1995), Cognition Plus: Correlates of Language Learning Success. „Modern Language Journal”, nr 79, s. 67-89.
  8. Grenfell M., Macaro E. (2007), Claims and Critiques, (w:) Cohen A.D., Macaro E. (red.), Language Learning Strategies. Thirty Years of Research and Practice. Oxford: Oxford University Press, s. 9-28.
  9. Heaven P. C. L., Ciarrochi J. (2012), When IQ is not everything: Intelligence, personality, and academic performance at school. „Personality and Individual Differences”, nr 54, s. 518-522.
  10. Komorowska H. (2005), Metodyka nauczania języków obcych. Warszawa: Fraszka Edukacyjna.
  11. Liyanage I. (2004), An exploration of language learning strategies and learner variables of Sri Lankan learners of English as a second language with special reference to their personality types. Sri Lanka: Griffith University.
  12. Liyanage I., Bartlett B. (2013), Personality types and languages learning strategies: Chameleons changing colours. „System”, nr 41(3), s. 598-608.
  13. Naimann N., Fröhlich M., Stern H. H., Todesco A. (1978), The Good Language Learner. Toronto: OISE.
  14. Nation, I. S. P. (2001), Learning Vocabulary in Another Language, Cambridge: Cambridge University Press.
  15. O’ Connor M. C., Paunonen S. V. (2007), Big Five personality predictors of postsecondary academic performance. „Personality and Individual Differences”, nr 43(5), s. 971-990.
  16. O’Malley M., Chamot A. U. (1990), Learning Strategies in Second Language Acquisition. Cambridge: Cambridge University Press.
  17. Oxford R., Nyikos M. (1989), Variables Affecting Choice of Language Learning Strategies by University Students. „Modern Language Journal”, nr 73, s. 291-300.
  18. Oxford R. (1990), Language Learning Strategies. What Every Teacher Should Know. Boston: Heinle & Heinle.
  19. Oxford R. (2017), Teaching and Researching, Language Learning Strategies. Self-Regulation in Context. New York, London: Routledge.
  20. Pawlak M. (2019), Czym są różnice indywidualne w nauce języka obcego i jak sobie z nimi radzić? „Języki Obce w Szkole”, nr 2, s. 5-12.
  21. Pawlak M., Oxford R. L. (2018), Conclusion: The future of research into language learning strategies. „Studies in Second Language Learning and Teaching”, nr 8, s. 523-532.
  22. Pervin L. A. (2002), Psychologia osobowości. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
  23. Przybył J. (2017), Determinanty korzystania ze strategii uczenia się języka angielskiego przez studentów poznańskich uczelni. „Neofilolog”, nr 48/1, s. 89-103.
  24. Rubin J. (1975), What the “Good Language Learner” Can Teach Us. „TESOL Quarterly” nr 9(1), s. 41-51.
  25. Rubin J. (1981), Study of Cognitive Processes in Second Language Learning. „Applied Linguistics”, nr 11, s. 117-131.
  26. Schmitt N. (1997), Vocabulary learning strategies, (w:) Schmitt N., McCarthy M. (red.), Vocabulary: Description, Acquisition and Pedagogy. Cambridge: Cambridge University Press, s. 199-227.
  27. Seretny A. (2015), Słownictwo w dydaktyce języka. Świat słów na przykładzie języka polskiego jako obcego. Kraków: Księgarnia Akademicka.
  28. Sharp A. (2009), Personality and second language learning. „Asian Social Science”, nr 4, s. 17-25.
  29. Stern H. H. (1975), What Can We Learn from the Good Language Learner? „Canadian Modern Language Review”, nr 31(4), s. 304-318.
  30. Targońska J. (2011), Słabo rozwinięta kompetencja leksykalna dorosłych – przyczyny, skutki i możliwości jej poprawy. „Neofilolog”, nr 37, s. 55-71.
  31. Targońska J., Stork A. (2013), Vorschläge für ein neues Modell zur Beschreibung und Analyse lexikalischer Kompetenz. „Zeitschrift für Fremdsprachenforschung”, nr 24, s. 71-108.
  32. Targońska J. (2016), Die Wortschatzarbeit im Fremdsprachenunterricht muss umkehren! Welchen Neuanfang bzw. welche neue Wortschatzwende brauchen wir? (w:) Jarząbek A. D. (red.), Anfang. Didaktische Implikationen für ein neues Lernparadigma. Königshausen & Neumann: Würzburg, s. 79-93.
  33. Tschirner E. (2010), Wortschatz, (w:) Fandrych C., Krumm H.-J. (red.), Deutsch als Fremdsprache: Ein internationales Handbuch. New York/Berlin: Mouton de Gruyter, s. 236-245.
  34. Viebrock B. (2010), Lernstrategien, (w:) Surkamp C. (red.), Metzler Lexikon Fremdsprachendidaktik. Ansätze – Methoden – Grundbegriffe. Stuttgart-Weimar: J. B. Metzler Verlag, s. 222-223.
  35. Wakamoto N. (2000), Language learning strategy and personality variables: Focusing on extroversion and introversion. „International Review of Applied Linguistics”, nr 38, s. 71-81.
  36. Wysocka E. (2003), Inwentarz (Kwestionariusz) osobowości, (w:) Pilch T. (red.), Wielka Encyklopedia Pedagogiczna XXI wieku. t. II. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”, s. 226-231.
  37. Wysocka E. (2004), Osobowość, (w:) Pilch T. (red.), Wielka Encyklopedia Pedagogiczna XXI wieku. t. III. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”, s. 938-959.
  38. Zawadzki B., Strelau J., Szczepaniak P., Śliwińska M. (1998), Inwentarz Osobowości NEO-FFI Paula T. Costy i Roberta R. McCrae. Adaptacja polska. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.
  39. Zimbardo P. G., Johnson R. L., McCann V. (2010), Psychologia. Kluczowe koncepcje. t. 4. Warszawa: PWN.