Ustanowienie dziedzica w testamencie a dziedziczenie beztestamentowe w prawie węgierskim. Analiza praktyki z pierwszej połowy XIX wieku w mieście Trnawa

Abstract

Historia prawa na Słowacji stanowi bogate pole badawcze, zachował się bowiem obfity materiał źródłowy pozwalający na badania dziejów prawa, rozwijającego się pod wpływem wielu porządków prawnych. Do niewykorzystanych dotąd w wystarczającym stopniu źródeł należą testamenty. Z metodologicznego punktu widzenia nie jest to zjawisko odosobnione, gdyż i w innych krajach testamenty, choć stanowią cenną podstawę badawczą dla historyków, w minimalnym tylko stopniu wykorzystywane są przez historyków prawa. W ramach programu badawczego podjętego przed kilkoma laty na uniwersytecie w Trnawie prowadzona jest kwerenda, która umożliwia wykorzystanie zachowanego w tym mieście zbioru testamentów. Celem niniejszej publikacji jest przedstawienie zasad regulacji prawnych w zakresie dziedziczenia beztestamentowego i porównanie ich z praktyką na przykładzie ok. 450 testamentów sporządzonych w słowackim mieście Trnawa (słow. Trnava, łac. Tyrnavia, węg. Nagyszombat) w pierwszej połowie XIX wieku.